توسط : مثبت نیوز – با نزدیک شدن به مهرماه ۱۴۰۵ و پاییز سرنوشتساز رسانه ملی، گمانهزنیها پیرامون آینده مدیریتی پیمان جبلی در صداوسیما به اوج خود رسیده است. کارنامه ۵ ساله «سند تحول» که با شعار هویتمحوری و عدالتگستری آغاز شد، اکنون با چالشهای بزرگی چون ریزش مخاطب، دوئل فرساینده با شبکه نمایش خانگی و حواشی رسانهای روبروست.
موج گمانهزنیها و معرفی گزینههای جایگزین در رسانههای داخل کشور شدت گرفته و برخی چهرههای سیاسی بهعنوان نامزد احراز این پست مطرح شدند:
علی دارابی؛ گزینه مطرح اردیبهشت ۱۴۰۵
نام علی دارابی به عنوان یکی از جدیترین گزینهها برای تصدی این مسئولیت، در اردیبهشتماه سال ۱۴۰۵ در کانون توجه رسانهها قرار گرفت. خبرگزاریهای رسمی داخلی نظیر ایسنا و وبگاههای تحلیلی مانند فرارو گزارش دادند که تلاشهایی از سوی برخی چهرههای متنفذ برای واگذاری ریاست صدا و سیما به دارابی در حال انجام است. خود دارابی نیز در پاسخ به سوالات خبرنگاران، تلویحا این شایعات را تایید کرد و گفت: «من این شایعه را شنیدهام».
علی دارابی، متولد ۱۳۴۰ در اراک، دارای دکتری علوم سیاسی با گرایش جامعهشناسی سیاسی است. او سابقه بسیار طولانی و موثری در صدا و سیما دارد؛ از جمله معاونت امور مجلس و استانها (۱۳۸۴ تا ۱۳۸۶)، قائممقامی سازمان صدا و سیما در دوران ریاست عزتالله ضرغامی (۱۳۸۶ تا ۱۳۸۹)، معاونت سیما (۱۳۸۹ تا ۱۳۹۳) و مجددا معاونت امور استانها (۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰).
او از پاییز ۱۴۰۰ همزمان با وزارت عزتالله ضرغامی، به عنوان قائممقام وزیر و معاون میراث فرهنگی وزارتخانه مربوطه منصوب شد و هماکنون نیز در این مسند فعالیت میکند.
دارابی از چهرههای شاخص جناح راست سنتی و از موسسان و اعضای برجسته «جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی» است. او کتب متعددی در زمینه جریانشناسی سیاسی در ایران تالیف کرده است. منتقدان معتقدند دارابی به دلیل سابقه طولانی در معاونت سیما و استانها، تسلط بالایی بر بدنه سنتی و کارشناسی سازمان دارد و میتواند تعادلی میان جذب مخاطب عمومی و حفظ خطوط قرمز حاکمیتی ایجاد کند.
عبدالرضا رحمانی فضلی؛ سفیر اعتدالگرا در چین
عبدالرضا رحمانی فضلی یکی دیگر از گزینههایی است که نام او هم در جریان نظرسنجیهای اواخر سال ۱۴۰۳ (پس از نامه رهبری) و هم در جریان موج گمانهزنیهای تیرماه سال ۱۴۰۴ به عنوان جانشین احتمالی جبلی مطرح شد. در تیرماه ۱۴۰۴، برخی کانالهای خبری مدعی شدند که تغییر رئیس سازمان صدا و سیما در دستور کار قرار گرفته و رحمانی فضلی که در آن مقطع به عنوان سفیر ایران در چین فعالیت میکرد، یکی از اصلیترین گزینههاست.
رحمانی فضلی دکتری جغرافیا دارد و سالها در سمتهای کلیدی کشور حضور داشته است. او وزیر کشور در هر دو دولت حسن روحانی بود. پیش از آن، رحمانی فضلی در صدا و سیما معاون برنامهریزی و قائممقام علی لاریجانی بود و در شورای عالی امنیت ملی و مجلس نیز لاریجانی را همراهی میکرد.
رحمانی فضلی به واسطه همکاری دیرین با علی لاریجانی، همواره مواضعی اعتدالگرایانه و میانهرو از خود به نمایش گذاشته است. تحلیلگران سیاسی بر این باورند که با توجه به اعتماد همیشگی رهبر شهید به او در جایگاه وزیر کشور، او از مطلوبترین گزینهها برای بازگرداندن صدا و سیما به ریل اعتدال، کاهش تنش با دولت مسعود پزشکیان و جذب طیفهای گستردهتر مخاطبان ملی به شمار میرود.
محمدرضا مخبر دزفولی؛ مدیریت فرهنگی از قاب فرهنگستان
نام محمدرضا مخبر دزفولی به عنوان یکی از گزینههای پنجگانه مطرح شده در تیرماه ۱۴۰۴ توسط وبگاههای خبری اینتیتر و خلیجفارس منعکس شد.
مخبر دزفولی متولد ۱۳۳۴ در دزفول و دارای دکتری دامپزشکی از دانشگاه تهران است. او چهره ماندگار علمی کشور در سال ۱۳۸۹ و استاد ممتاز دانشگاه تهران است. شاخصترین سابقه او، دبیری شورای عالی انقلاب فرهنگی به مدت ۱۳ سال (از ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۷) است. او در مردادماه ۱۴۰۲ با حکم رئیسجمهور وقت به عنوان رئیس فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران منصوب شد و همچنان در این سمت حضور دارد.
مخبر دزفولی چهرهای کاملا تشکیلاتی، علمی و فرهنگی در جناح اصولگرای میانه است. او به عنوان یکی از طراحان اسناد بالادستی فرهنگی کشور و با تکیه بر تجربیات طولانی در هدایت کلان سیاستهای فرهنگی، به عنوان گزینهای متین و دارای قدرت تعامل بالا با دستگاههای دولتی و دانشگاهی مطرح است.
علیاصغر پورمحمدی؛ احیاگر سنتهای تلویزیونی
علیاصغر پورمحمدی از چهرههای نوستالژیک و بسیار محبوب در بدنه تولید صدا و سیماست که نام او نیز در گمانهزنیهای تیرماه ۱۴۰۴ به عنوان جایگزین احتمالی جبلی در رسانهها مطرح گردید.
پورمحمدی کار خود را از مدیریت خبر صدا و سیمای کرمان در سال ۱۳۵۹ آغاز کرد و حضور فعالی در گزارشگری دوران دفاع مقدس داشت. او سالها مدیریت شبکههای تهران (شبکه پنج) و به ویژه شبکه سه سیما را بر عهده داشت. در دوره مدیریت او در شبکه سه، پرمخاطبترین برنامههای تاریخ تلویزیون نظیر برنامه نود عادل فردوسیپور و برنامههای احسان علیخانی شکل گرفتند. او همچنین در دوره محمد سرافراز معاون سیما شد و پس از آن به عنوان مشاور رئیس رسانه ملی و رئیس شورای انتشار ساترا فعالیت کرد.
پورمحمدی به عنوان مدیری عملگرا در تولید محتوا شناخته میشود که معتقد به جذب مخاطب حداکثری به هر قیمت ممکن است.
علی بخشیزاده؛ از ارزیابی تا معاونت صدا
علی بخشیزاده از دیگر گزینههایی بود که کانالهای خبری در تیرماه ۱۴۰۴ نام او را در کنار سایر کاندیداها قرار دادند.
بخشیزاده از آزادگان دفاع مقدس است که به مدت هشت سال در اسارت رژیم بعث عراق بوده و از نزدیکان سید علیاکبر ابوترابی به شمار میرود.
او دانشآموخته کارشناسی ارشد علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی است و سوابقی چون مدیریت شبکه دو سیما، دو دوره ریاست مرکز نظارت و ارزیابی سازمان و معاونت صدای رسانه ملی (رادیو) را در کارنامه خود دارد. او در اردیبهشتماه ۱۴۰۵ جای خود را در معاونت صدا به احمد پهلوانیان داد.
بخشیزاده به دلیل سوابق طولانی در بخش نظارت و ارزیابی، تسلط بسیار دقیقی بر فرآیندهای مهندسی پیام و تطبیق برنامهها با اصول گام دوم انقلاب دارد. رویکرد او متکی بر آمیزهای از انضباط سازمانی، ارزیابی مستمر محتوایی و رعایت اصول مذهبی و ملی است.
سید عباس صالحی؛ پیوند فرهنگ رسمی با حاکمیت
نام سید عباس صالحی، وزیر کنونی فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت مسعود پزشکیان نیز در شایعات تیرماه ۱۴۰۴ به عنوان یکی از گزینههای احتمالی ریاست صدا و سیما مطرح شد.
صالحی دکتری فلسفه دارد و سالها به عنوان معاون فرهنگی و سپس وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت دوم حسن روحانی فعالیت کرده است. او همچنین مدتی ریاست موسسه اطلاعات را عهدهدار بود و با آغاز به کار دولت پزشکیان، مجددا سکان وزارت ارشاد را در دست گرفت.
با توجه به جایگاه کنونی صالحی به عنوان وزیر فرهنگ دولت اعتدالگرا، حضور همزمان او در مسند ریاست صدا و سیما اگرچه به لحاظ هماهنگی کامل میان رسانه ملی و وزارت ارشاد ایده آل به نظر میرسد، اما به لحاظ ساختارهای بوروکراتیک و تفاوت مأموریتهای این دو نهاد، گمانهای با شانس تحقق پایین ارزیابی میشود.
محمد مخبر؛ دستیار ارشد و فرضیهای دور از ذهن
در جریان گمانهزنیهای دیماه ۱۴۰۳ (پس از نامه صریح رهبر شهید انقلاب)، عبدالرضا داوری در نظرسنجی توئیتری خود نام محمد مخبر را نیز گنجاند که بازتابهای متعددی در رسانهها داشت.
مخبر، معاون اول دولت سیزدهم (رئیس جمهور شهید ابراهیم رئیسی) و رئیس سابق ستاد اجرایی فرمان امام است که پس از شهادت ابراهیم رئیسی، دوره کوتاه ریاستجمهوری موقت را سپری کرد و سپس به عنوان دستیار رهبر شهید انقلاب منصوب شد.
رسانهها همان زمان اشاره کردند که گنجاندن نام مخبر در لیست گزینهها چندان با منطق مدیریتی کشور سازگار نیست؛ چرا که شأن و موقعیت کنونی او در سطح دستیاری عالی رهبر انقلاب و مجمع تشخیص مصلحت نظام بسیار بالاتر از مدیریت اجرایی سازمان صدا و سیماست و او مسیر سیاسی کاملا متفاوتی را دنبال میکند.
نامهای دیگری نظیر محمدحسین صفار هرندی (وزیر فرهنگ دولت اول احمدینژاد و عضو کنونی مجمع تشخیص مصلحت) و حتی بازگشت مجدد عزتالله ضرغامی (عضو شورای عالی فضای مجازی) نیز مطرح شد. با این حال، صفار هرندی به دلیل زاویه فکری شدید با اعضای دولت فعلی و ضرغامی به دلیل تمایل برای حضور در کارزارهای انتخاباتی ریاستجمهوری آینده و سابقه ده-ساله قبلی در صدا و سیما، گزینههایی با شانس بسیار ضعیف تلقی میشوند.
