توسط : مثبت نیوز – همچنان که اخبار مختلف استیضاح پشت‌سرهم منتشر می‌شود، در برخی رسانه‌ها نام‌هایی از افراد جایگزین نیز به میان آمده، برای مثال یک رسانه نام محمد اسلامی به‌عنوان گزینه جایگزین محسن پاک‌نژاد، وزیر مستعفی نفت مطرح شده؛ این در حالی است که سابقه اسلامی از سمت فعلی او در جایگاه ریاست سازمان انرژی اتمی تا وزارت دفاع و هوافضا و وزارت کشور و جالب‌تر از آن‌ها، وزارت راه و شهرسازی را شامل می‌شود. آنچه رزومه عملکرد اسلامی نشان می‌دهد، این است که او روی صندلی‌های زیادی در ارگان‌های دولتی متفاوتی نشسته و طبیعی است رویکرد و نگاه تخصصی در یک حوزه خاص نداشته باشد.
مسعود کرباسیان نیز گزینه دیگری است که برای وزارت نفت مطرح شده است. هرچند او در لیست افراد باسابقه در حوزه نفت قرار دارد؛ تنوع سابقه او در جایگاه‌هایی مانند ریاست بیمارستان از یک سو و ازسوی‌دیگر یک دهه دور بودن از فضای فعلی، سبب شده دیگر بهترین گزینه برای وزارت نفت نباشد و احتمالاً گزینه‌های مناسب‌تری از بدنه مستحکم نفت در کشور روی میز وجود داشته باشد.
از رضا رحمانی نیز به‌عنوان جایگزین احمد میدری، وزیر فعلی کار، تعاون و رفاه اجتماعی نام برده شده است. او حالا استاندارد آذربایجان غربی است؛ اما مهم‌ترین عنوان رزومه او مربوط به سکان‌داری وزارت صمت در دولت حسن روحانی است؛ رحمانی در آبان ۱۳۹۷ از مجلس رأی اعتماد گرفت و در اردیبهشت ۱۳۹۹ از وزارت صمت کنار رفت و نتوانست دوره وزارت خود را به پایان برساند. این در حالی است که گفته می‌شود قرار است او جایگزین میدری بشود که فقط 8 سال یعنی از مهر 1392 تا مهر 1400 معاون وزیر وزارتخانه‌ای بوده که حالا پشت میز ریاست آن نشسته است.
پیروز حناچی، شهردار سابق تهران، یکی از گزینه‌های مطرح برای جایگزینی فرزانه صادق مالواجرد در وزارت راه و شهرسازی است. یکی از انتقادات مطرح به حناچی این است که در دوره حضورش در شهرداری تهران، چراغ فعالیت‌ها و پروژه‌های عمرانی را کم‌فروغ و پروژه‌ها را متوقف کرد.
این گزینه‌های در حالی مطرح می‌شود که یا برخی از آن‌ها اصلاً به‌عنوان جایگزین میز وزارت گزینه مناسبی نیستند یا عنوان آن‌ها آن‌قدر از آن جایگاه دور یا برای آن صندلی کوچک است که ممکن است بازی رسانه‌ای تلقی شود که در نتیجه آن مخاطب یا سیاست‌گذار تصور کند وقتی قرار است انتخاب بین بد و بدتر باشد، به گزینه موجود راضی شود. آنچه قابل‌توجه است رعایت این مهم است که هرچند نباید در استیضاح و تغییر وزرا تندروی کرد، نباید از سوی دیگر بام نیز افتاد و به گزینه‌هایی که در برخی رسانه‌ها منتشر می‌شود استناد کرد؛ چراکه همان‌طور که اصلاح برخی وزارتخانه مستلزم بررسی گزینه‌های تغییر برخی معاونت‌ها یا تغییر رویه‌های داخلی در راستای انجام رسالت هر وزارتخانه است، اصلاح رویه در برخی دیگر از وزارتخانه‌ها نیز تنها از مسیر جابه‌جایی وزیر محقق می‌شود.
