توسط : مثبت نیوز – «علی قمصری» نوازنده و آهنگساز موسیقی ملی ایران است.
دوستداران این هنر، بهویژه آنها که زلف خویش را به جلوه ملی و سنتی موسیقی گره زدهاند از سالها پیش بهخوبی او را میشناسند. قمصری با آلبوم «نقش خیال» همایون شجریان در نقش آهنگساز و نوازنده سازهای تار، عود، سهتار و حتی گیتار بهعنوان استعدادی که میتواند راه «حسین علیزاده» و «پرویز مشکاتیان» را ادامه دهد، مطرح شد و تا سالها به فعالیت در این حوزه ادامه داد.
اما این حضور میدانیاش در جنگ دوازدهروزه و جنگ رمضان بود که آوازه علی قمصری را به بیرون از مرزهای جغرافیایی کشور کشاند و طیف وسیعی از ایرانیان را که تا پیش از آن با او و هنرش مواجههای نداشتند با وی آشنا کرد. سوای شناخت بهتر مردم از قمصری، این گستره رسانهای اقدام او بود که بسیار موردتوجه و همچنین تحسینهای داخلی و خارجی قرار گرفت.
این نوازنده دوسال پیش از کنش هنریاش در میدان آزادی و نیروگاه برق دماوند در طول دفاع مقدس دوم و سوم، بهمنظور عملیکردن پروژه «تار ایرانی» به حاشیه دریاچه ارومیه رفت تا با اجرای ملودی آذربایجانی «سویله سویله» نسبت به خشکشدن آن واکنش نشان دهد؛ اقدامی که در آن روزها مورد اشاره تعدادی از رسانهها قرار گرفت تا او برای عملیکردن آزمونهای آیندهاش در راه وطندوستی دستخالی نباشد.
قمصری در روزهای پایانی دفاع ملی دوازدهروزه هم تصمیم گرفت با بردن ساز خود به میدان آزادی دینش به ایران و مردم تهران را پرداخت کند، اما شکل واکنش او به خبر هدف قرار دادن زیرساختهای انرژی و برق توسط دولت تروریستی آمریکا در طول جنگ رمضان بود که نگاه بسیاری را به خود جلب کرد.
او روز هفدهم فروردین با سازش به نیروگاه برق دماوند رفت تا توجه افکار عمومی جهان را به حفظ زیرساختهای حیاتی ایران جلب کند. او در این کار موفق بود و باعث شد تا تعدادی از رسانههای جریانهای اصلی و فرعی این خبر را در بخشهای ویژه پوشش دهند، حتی «اکسپلوسیومدیا» هم پویش این آهنگساز را در قالب انیمیشن لگویی بازتاب داد، تا بسیاری به اهمیت کار رسانهای پی ببرند.
اکنون که در فضای آتشبس به سر میبریم پویشهایی از جنس کاری که علی قمصری در نیروگاه دماوند و میدان آزادی دست داد همچنان به کارمان میآید و میتواند به اهمیت و نقش بسیاری از زیرساختها در زندگی شخصیمان اشاره کند.
