توسط : مثبت نیوز – ورود به این بحث یک علامت سؤال بزرگ به همراه دارد؛ این برای بار چندم است که این سناریوی ورشکستگی و گریه و زاری روی آنتن زنده اجرا میشود؟ انگار تبدیل به یک سنت فصلی شده است که هر از گاهی، کرکرههای این دکان رسانهای را نیمهبرافراشته کنند، شیون راه بیندازند که «بودجه نداریم» و بعد از چند هفته، ناگهان مثل معجزهای در تاریکی، سر و کله یک ولینعمت جدید پیدا شود و همهچیز به روال عادی بازگردد!
پشت پرده این اصرار بر اعلام تعطیلی، راز سرپوشیدهای وجود ندارد. نکته اصلی و استراتژی این روزهای عوامل «منوتو» دقیقاً همان فرمول قدیمی پیدا کردن کارفرمای جدید است. آنها با این نمایش درماندگی، در واقع یک آگهی نیازمندیهای بزرگ را روی آنتن فرستادهاند تا به اسپانسرهای دولتی و امنیتی غربی و منطقهای سیگنال بدهند که: «ما هنوز زندهایم، هرچند به مو بندیم؛ خریدار جدید کجاست؟!» این بار هم بازارگرمی راه انداختهاند تا در کورس رقابت رسانهای، دلارهای بیشتری از جیب کارفرماهای جدید بیرون بکشند و برای تأمین مواجب، کارفرمایی تازه برای خود دستوپا کنند. ن
این بازی تکراری، دیگر خریدار ندارد. زدن زیر میز بازی و اعلام تعطیلی صوری، صرفاً یک تکنیک برای بالا بردن قیمت در بازار دلالان سیاسی است. حقیقت این است که وقتی ریشه یک رسانه در زمین منافع ملی خودش نباشد و با پولهای اهدایی پشتپرده بچرخد، باد که کمی تغییر جهت بدهد، کل سازه به لرزه میافتد. «منوتو» چه این بار واقعاً کرکرهاش پایین بیاید و چه با دلارهای یک کارفرمای تازهنفس دیگر به آنتن بازگردد، قافیه را خیلی وقت پیش به آگاهی مخاطب باخته است؛ تماشای دستوپا زدن مجریانی که روزی نسخه جنگ برای ایران میپیچیدند و امروز برای بقای خودشان روی آنتن گدایی اسپانسر میکنند، دیدنیترین کمدی این روزهاست.
