مثبت نیوز – «پیروز هر توافق، کسی است که از فردای آن بهتر برای جنگ آماده شود». این جمله در توییت محمدباقر قالیباف، رییس تیم مذاکرهکننده ایران، فراتر از یک جمله یا رجزخوانی است و راهبردی عملیاتی پشت خود دارد.
این عبارت، خط بطلانی بر الگوهای قدیمی دیپلماسی کشید که در آن توافق بهمثابه «پایان خصومت» تلقی میشد. در نگرش جدید تهران توافق پایان مسیر نیست بلکه یک ابزار، یک تاکتیک و بخشی از یک طراحی کلان برای مواجهه با دشمنی است که هدفی جز نابودی و تجزیه ایران ندارد. برای درک این دکترین باید مختصات دستگاهی را واکاوی کنیم که امروز مذاکرات را پیش میبرد. تیمی که برخلاف سادهسازیهای گذشته، با نگاهی کاملاً بدبینانه و واقعگرایانه به میز و میدان مینگرد.
اهمیت جمله دکتر قالیباف در تغییر زمان پیروزی است.
در نگاه سنتی، لحظه پیروزی همان لحظهای است که توافق امضا میشود و طرفین در برابر دوربینها دست میدهند؛ اما در دکترین جدید ایران جشن پیروزی در «فردای توافق» گرفته میشود. چرا؟ چون توافق بهخودیخود صلح نمیآورد و فقط یک «فرصت» ایجاد میکند.
اگر ایران از فردای توافق، از فضای تنفسی ایجاد شده، برای گشایشهای اقتصادی و کاهش فشارهای بینالمللی برای تقویت بنیه دفاعی، بازسازی زیرساختها و افزایش توان بازدارندگی استفاده کند، آنگاه ما پیروز واقعی هستیم
مذاکره در این نظرگاه یعنی استفاده از ابزار سیاست برای پیشبرد و تفهیم اهداف میدان که رییس مجلس نیز در توییت خود به آن اشاره کرده بود.

