مثبت نیوز – در اردیبهشت 1398 آیتالله محقق داماد در یادداشتی در روزنامه اعتماد تصریح کرد «به باور فقهی من درآمد نفت را نباید صرف بودجه جاری و عمرانی کرد بلکه باید صرف سرمایهگذاری های پایدار و سودآور و دراز مدت شود به گونهای که اصل پول و سرمایه حاصل شده حفظ شود و سود آن نه تنها برای نسل حاضر هزینه شود که با دوراندیشی و آینده نگری نسل های آتی را نیز لحاظ کنند.» مبنای این نظر فقهی هم این بود که نفت را در زمره انفال میدانند ولی به وضوح پیداست که درآمد آن را برای مردم میخواهد منتها نه هزینههای جاری و نه تنها نسل حاضر.
این که بگوییم نفت تنها به نسل ما تعلق ندارد تا آن را خرج بیکفایتیها و خاصهخرجیها نکنیم و باید سرمایهگذاری شود و به آینده هم نظر داشته باشیم و آن را ذیل انفال قرار دهیم تا از دستاندازیهای روزانه و بودجه جاری و عمرانی در امان باشد یک بحث است و محترم و مغتنم اما این که بگوییم نفت مال مردم نیست مال خداست بحثی است دیگر باظاهری موجه و باطنی که سلب کننده حق مردم است. آن هم از زبان کسی که عضو مجمعی است که باید مصلحت اندیشی کند نه رؤیاپردازی. همه جا صحبت از تخلف تراستیها یا امنایی است که در وضعیت تحریمی نفت را به امانت تحویل میگیرند تا به طرقی که میدانند بفروشند و ارز آن را بازگردانند و گویا برخی تخلف کردهاند و حالا آقای میرسلیم میگوید: نفت، مال خداست!
با این اوصاف چه خوب شد مهندس میرسلیم سال 96 رییس جمهور نشد.

