توسط : مثبت نیوز – حدود ساعت یک و پنج دقیقه ظهر بود که از کنار سد قیزقلعهسی بلند شدیم. برنامه اصلی افتتاح سد بود و باید به سرعت برای ادامه برنامههای سفر به تبریز باز میگشتیم، اما قبل از حرکت دیدار با مردم منطقه به برنامه اضافه شد.
سد قیزقلعهسی روی رود ارس و در مرز ایران و جمهوری آذربایجان ساخته شده است؛ حدود ۲۲۰ کیلومتری تبریز از جادهای کوهستانی. سد در کنار دشت مغان است؛ مردم محلی آن برای آبیاری زمینهای کشاورزی خود به این سد وابسته هستند و آن روز جمع شده بودند تا با رئیسجمهور دیدار کنند. چون پایان جلسه اصلی نزدیک وقت اذان بود، سید مهدی موسوی آنها را در نمازخانه جمع کرده تا بتوانند حرفهایشان را به حاجآقا بزنند.
جلسه را به سرعت تمام کردیم و حدود ساعت یک و پنج دقیقه بود که بالگردها بلند شدند. سه بالگرد بودیم. بالگرد ما اولین بود، پیشرو. حاجآقا سوار بالگرد وسطی بود و بالگرد سومی هم پشت سرمان، رزرو.
ساعت یک و نیم، چشمهایم سنگین شد. دقایقی چشمهایم را روی هم گذاشته بودم که متوجه همهمه در اطرافم شدم. چشمهایم را باز کردم، دیدم در ابر هستیم و انگار بالگرد ما جلو نمیرود و در جا ایستاده است. چشمم به یکی از سه نفر کادرفنی پرواز افتاد که رو به ما مینشست. دیدم بلند میشود و به پایین نگاه میکند. بقیه بچهها هم از پنجرهها به این طرف و آن طرف نگاه میکردند. پرسیدم: چه شده؟ گفتند: انگار یکی از بالگردها نیست.
بالگرد ما که جلو میرفت، وقتی در مسیر به مه میرسد، اعلام میکند. شهید مصطفوی که هدایت بالگرد حاجآقا و فرماندهی پرواز را به عهده داشت، همان لحظه مسیر جایگزین طراحی میکند که مثلا سرعت را از ۶۰ مایل به ۵۰ کاهش بدهید، ارتفاع را تا ده هزار پا برسانید و زاویه حرکت را از ۲۰۵ درجه به ۲۱۰ ببرید. ۳۰ ثانیه بعد، دو بالگرد بالای مه رسیده بودند و میفهمند از بالگرد اصلی خبری نیست.
خلبان مصطفوی ۲۴ سال فقط رئیسجمهور جابهجا کرده بود و آنقدر حساس بود که پنج درجه جابهجایی اضافی را هم قبول نمیکرد. اما در آن حادثه، بالگرد او نه تنها هیچ ارتفاعی نگرفت، بلکه ۶۰ درجه چرخیده و مستقیم به سوی سینه کوه میرود. از بعد از ابلاغ مسیر جدید تا حادثه نیز سکوت رادیویی برقرار میشود. هنوز معلوم نیست چه حادثهای موجب شد که او نتواند طبق همان برنامه درستی که ابلاغ کرده بود، عمل کند و چنین تغییر ناگهانی در مسیر بالگردش رخ دهد و هیچ پیامی نیز ارسال نکند.
