توسط : مثبت نیوز – هشتاد و سومین جشنواره فیلم ونیز یا به عبارتی قدیمیترین فستیوال سینمایی دنیا، چند روزی میشود که در حال برگزاری در جزیره لیدو است و نگاه سینمادوستان بهاصطلاح جدی را به خود معطوف داشته است.
البته تفاوت جدی این دوره با ادوار پیشین را باید رواج هرچهبیشتر حواشی سیاسی به شکل اجرای برنامههای مختلف جشنواره و همینطور ترکیب آثار پذیرفتهشده در بخش اصلی و بخشهای فرعی دانست، بهطوریکه در همان ابتدا مشخص شد که مسئولان امر به دلیل درخواست اشخاصی چون «راجر واترز»، «آنی ارنو» و… مبنیبر حمایت ونیز از فلسطین تمایلی برای برگزاری نشست مطبوعاتی هیئت داوران ندارند، زیرا هیچ دوست ندارند که ونیز هم مانند کن و برلین به میدان کشمکش مسائل سیاسی تبدیل شود؛ البته مدیران این جشنواره در ادامه از تصمیم خود صرفنظر کردند، اما این تنها حاشیه مهم فستیوال ونیز نبود.
در نگاهی گذرا به انتقادات و حواشی موجود میتوان به گلایه «مگی جیلنهال»، رئیس هیئت داوران از حضور بسیار کمرنگ فیلمسازان زن در بخش اصلی، انتقاد اوکراینیها به نمایش فیلم روسی «دائو» ساخته «ایلیا خرژانوفسکی»، هشدار «جرج کلونی» نسبت به خطرات هوش مصنوعی در مسیر فیلمسازی و درخواست جمعی از فعالان مدنی برای جلوگیری از اکران آثار رژیم صهیونیستی اشاره کرد، بهطوریکه مدیر فستیوال «آلبرتو باربارا» این دوره را یکی از سیاسیترین ادوار ونیز خواند.
ونیز برای جریانات رسمی و فرعی سینمای ایران و همچنین بازیگران متعدد آن هم خالی از حاشیه نبود، زیرا دو نماینده غیررسمی بهطور خودخوانده نماینده سینمای ایران در هشتاد و سومین دوره جشنواره فیلم ونیز هستند. برخلاف تصور، «علی عسگری» با فیلم زیرزمینی «کمی نور» در بخش اصلی ونیز و «محسن قرایی» با «مراقب» در بخش افقها حضور دارند.
