توسط : مثبت نیوز – هیئت و منبر در تاریخ معاصر ایران هرگز کاملاً از سیاست جدا نبودهاند.
یکی از صریحترین چهرههای این میدان سیدرضا نریمانی است؛ مداحی که سابقه حمایت علنی از سعید جلیلی را دارد. برای کسانی که با پیشینه سیاسی او آشنا نیستند، نریمانی همان کسی است که در انتخابات ریاستجمهوری سال ۱۳۹۲ برای جلیلی خوانده بود:
«بدون هیچ دلیلی
میزنم به عدو سیلی
رأی میدم به عشق رهبرم
به آقای جلیلی»
همین چند بیت برای نشان دادن ارادت نریمانی به جلیلی کافی است.
نریمانی در مداحیهای اخیر خود قالیباف را به ابوموسی اشعری تشبیه کرد و به سخنان مسعود پزشکیان درباره وضعیت دشوار اقتصاد ایران در دوره جنگ تاخت. وقتی قالیباف در قالب ابوموسی اشعری تصویر میشود، توافق نیز دیگر یک تصمیم سیاسی قابل نقد نیست؛ به حکمیت صفین و فریب خوردن جبهه حق شباهت پیدا میکند. در این دستگاه زبانی، مداح نه صرفاً منتقد سیاسی، بلکه مفسر تاریخ اسلام و تعیینکننده جایگاه امروز سیاستمداران در صف حق و باطل میشود.
در کنار نریمانی، انتشار ویدئوی رجزخوانی وحید جلیلی، برادر سعید جلیلی، علیه دونالد ترامپ نیز توجهها را جلب کرد. وحید جلیلی همان چهرهای است که در واکنش به کسانی که در میانه جنگ بر همبستگی ملی و عواطف میهندوستانه تأکید داشتند، گفته بود «میهن آغل نیست که همه در آن دور هم جمع شوند».
این سوی جبهه مداحان میکوشد هرگونه سازش، توافق یا عقبنشینی تاکتیکی را در قالبی مذهبی و حماسی محکوم کند؛ قالبی که در آن مذاکرهکننده میتواند به ابوموسی اشعری و منتقد ادامه جنگ به فردی بیبصیرت تبدیل شود.
در سوی دیگر میدان نیز جمعی از روشنفکران، میانهروها یا مدافعان جامعه مدنی حضور ندارند. این جبهه در اختیار مداحانی مانند محمود کریمی، میثم مطیعی، مهدی رسولی، حسین طاهری و سعید حدادیان است؛ چهرههایی که امروز در برابر حملات جریان نزدیک به جلیلی ایستادهاند و در عمل به مدافعان تصمیم رسمی نظام و موقعیت سیاسی قالیباف تبدیل شدهاند.
مهدی رسولی با انتقاد از کسانی که پس از مذاکره طعنه میزنند، تأکید کرده است تصمیمهای کشور در چارچوب عقلانیت، تدبیر و هدایت رهبری گرفته میشود. پسر حدادیان در منبرها به «هم رزم و رفیق حاج قاسم، سردار قالیباف» خداقوت می گوید. قالیباف هم برای تشکر در هیات محمود کریمی عزاداری می کند.
حسین طاهری نیز در برابر فراخوانهای خیابانی و تلاش برای اعمال فشار بر ساختار رسمی موضع گرفته است. میثم مطیعی هم شب عاشورا با زبانی که چندان نشانی از مدارا نداشت، خطاب به طیف مقابل می گوید: «چه جماعتی هستید که فقط خودتان را انقلابی میدانید؟ باید توی دهن شما زد. آنقدر با شما مماشات و مدارا شده. مردم هم به جای اینکه توی دهن شما بزنند، با شما همراهی میکنند.»
