توسط : مثبت نیوز – موقعیت جبلی متزلزل تر شد.
اکثریت مجلس حاضر نشدند از پیمان جبلی حمایت کنند.
تنها ۷۴ نماینده مجلس پای نامه حمایت از کارنامه پنج‌ساله جبلی را امضا کردند؛ نشانه‌ای روشن از اینکه اکثریت مجلس با رویه اختلاف‌برانگیز جبلی در صداوسیما همراه نیستند. رویه‌ای که با ورود وحید جلیلی و تیم او آغاز شد و روزبه‌روز صداوسیما را بیشتر از جامعه و واقعیت‌های آن دور کرد؛ تا جایی که نه‌تنها صدای واقعی مردم در صداوسیما قطع شد، بلکه صدای سران قوا نیز در مواردی سانسور شد.
مهم‌ترین اشکالی که می‌توان بر دوره جبلی-جلیلی گرفت، حذف صداهای مستقل و برکشیدن صدای اقلیتی بود که تندروی را در هر شکلی مجاز می‌داند. برنامه‌های مخاطب‌محور و پربیننده کنار گذاشته شدند و در مقابل، مجری‌هایی میدان گرفتند که گاه تنها هنرشان توهین به دیگران و ساختن دوقطبی‌های تازه بود. نتیجه روشن بود صداوسیما به جای آنکه رسانه ملی باشد، بیش از پیش به رسانه یک جریان سیاسی خاص تبدیل شد.
اکنون باید دوران جبلی را تمام‌شده دانست و منتظر حکم تغییر ماند. اما تغییر یک مدیر به‌تنهایی کافی نیست. آنچه صداوسیما نیاز دارد، تغییر یک مدیر نیست؛ تغییر یک رویکرد است. اگر قرار باشد همان سیاست‌ها با چهره‌ای تازه ادامه پیدا کند، تغییر نام‌ها چیزی را عوض نخواهد کرد.
صداوسیما برای بازگشت به جامعه، پیش از هر چیز باید صدای جامعه را به رسمیت بشناسد؛ نه صدای یک جناح، یک جریان یا یک اقلیت پر سر و صدا را. اگر این اتفاق نیفتد، حتی تغییر مدیر نیز تنها جابه‌جایی یک صندلی خواهد بود، نه آغاز یک دوره تازه.
