توسط : مثبت نیوز – این روزها اگر گذرتان به نانواییهای محلی، میوهفروشیها یا سوپرمارکتهای بزرگ شهر بیفتد، نخستین نشانههای ملموس تکانه پساجنگ را در دستان خود حس میکنید؛ جهش نجومی قیمت مواد پلیمری کار را به جایی رسانده است که حالا فروشگاهها پلاستیکهای تعارفی گذشته را حذف کردهاند و حتی هزینه کیسههای خرید بهعنوان یک ردیف مجزا روی رسیدهای خرید درج میشود.
این واقعیت عینی، محصول بمباران برخی واحدهای استراتژیک صنعت پتروشیمی توسط دشمن آمریکایی- صهیونی است که ظرفیت تولید پلاستیک کشور را به دستکم یکسوم کاهش داده است.
در این وضعیت اضطراری، کارشناسان ارشد تبیین میکنند که صرفهجویی در مصرف پلاستیکهای روزمره به طور مستقیم با امنیت بهداشتی و دارویی کشور گره خورده است؛ چراکه با کاهش مصرف در بخش خانگی، زنجیره توزیع پتروشیمیهای فعال آزاد شده و دولت میتواند ماده اولیه استراتژیک پروپیلن را به جای تبدیل به کیسههای زباله و بستهبندیهای مازاد، مستقیماً به سمت صنایع مادر و تولید انبوه تجهیزات پزشکی، اقلام حیاتی اتاق عمل، سرنگها و ظروف استریل دارویی هدایت کند که کشور در این بازه دو تا سه ساله بازسازی، شدیداً به آنها نیاز دارد.
به گفته کارشناسان، پایداری در برابر این بحران پلیمری و ناترازی حاملهای انرژی، نیازمند یک مدیریت دوسویه و متقابل است؛ الگویی دوطرفه که در آن از یکسو، مردم باید با احیای سنتهایی مانند پارچه نان، ساکهای خرید دائمی و اصلاح عادات مصرفی در آشپزخانهها، مرام و مسئولیت مدنی خود را نشان دهند و از سوی دیگر، دولت و نظام تدبیر باید با پیشقدم شدن در قطع اسرافهای ساختاری ارگانهای اداری، تقویت نظارتهای محسوس و نامحسوس و بازنگری در قوانین صلب توزیع (مانند ضوابط قدیمی وزارت بهداشت)، صراحت و معرفت متقابل خود را به جامعه اثبات کنند.
کالبدشکافی خسارتهای واردشده به بدنه صنعت پتروشیمی کشور نشان میدهد ترکشهای جنگ چگونه مستقیماً سفره و الگوی مصرف روزمره شهروندان را هدف گرفتهاند؛ چنانکه برخی آثار آن از جمله گران شدن پلاستیک را از هماکنون شاهدیم.
طبق آمار، سالانه یک میلیون تن پلاستیک در کشور تولید میشود که نزدیک به ۹۶ درصد آن دفن شده و به چرخه بازنمیگردد.
