توسط : مثبت نیوز – در وضعیت فعلی، تمامی فیلترشکن‌هایی که فعال هستند، از یک سرور واسطه در داخل کشور استفاده می‌کنند که به اینترنت آزاد دسترسی دارد.
روش‌های دسترسی این سرورها به اینترنت آزاد به شرح زیر است:
- دیتاسنترها: بخشی از این سرورها در دیتاسنترهایی مستقر هستند که به اینترنت سفید (بدون فیلتر) دسترسی دارند.
- اینترنت‌های سازمانی: برخی سازمان‌ها به دلیل ماهیت فعالیت خود در ساعات کاری، از طریق تونل‌سازی (Tunneling) به شبکه‌های بین‌المللی متصل می‌شوند که این بستر برای ایجاد فیلترشکن مورد استفاده قرار می‌گیرد.
- استارلینک (Starlink): در این روش، طرف ارائه‌دهنده با ترکیب یک سرور داخلی و یک ترمینال استارلینک، ترافیک کاربران را از طریق اینترنت ماهواره‌ای مسیریابی می‌کند.
- اینترنت‌های مرزی: استفاده از سیم‌کارت‌ها یا تجهیزات شبکه در مناطق مرزی برای دریافت اینترنت و اشتراک‌گذاری آن از طریق سرور داخلی.
- آی‌پی استاتیک (IP Static): استفاده از اینترنت‌های معمولی دارای آی‌پی استاتیک در سطح کاربری به عنوان سرور، برای ارائه خدمات فیلترشکن.
- اشتراک‌گذاری از طریق مودم‌های سیم‌کارتی: استفاده از سیم‌کارت‌های اینترنت سفید یا پرو روی مودم‌های سیم‌کارتی و تبدیل آن‌ها به یک نقطه اتصال (Bridge) برای ارائه وی‌پی‌ان از طریق سرورهای داخل ایران.
بهره‌گیری از تکنیک‌هایی مانند «لودبالانس» (Load Balancing) روی تعداد زیادی از سیم‌کارت‌ها یا سرویس‌های اینترنت سفید، یکی از روش‌های مقیاس‌پذیر برای تأمین این زیرساخت‌هاست.
