توسط : مثبت نیوز – آیا روابطعمومیها میتوانند دستورالعمل شفاهی رئیسجمهور را برای تغییر فرهنگ لباس اداری عملیاتی کنند؟
اقدام نمادین مسعود پزشکیان در درآوردن کت در یک نشست رسمی، ناخواسته برخی را به یاد تجربه مشهور ژاپن انداخت؛ کمپینی با عنوان «کول بیز» (Cool Biz) که از سال ۲۰۰۵ با هدف کاهش مصرف انرژی آغاز شد.
کمپین «کول بیز» در ژاپن از یک ایده ساده آغاز شد. از آنجایی که این کشور تابستانهای بسیار گرم و شرجی دارد و مصرف انرژی در آن رو به افزایش بود، دولت ژاپن با هدف کاهش مصرف انرژی، از کارمندان و مدیران خود خواست در ماههای گرم سال بدون کت و کراوات در محل کار حاضر شوند تا استفاده از دستگاههای سرمایشی و نیز مصرف برق کاهش پیدا کند.
اتفاقی که در ابتدا برای بخشی از جامعه اداری ژاپن عجیب به نظر میرسید، اما به تدریج به یک هنجار پذیرفتهشده تبدیل شد.
کول بیز فقط درباره لباس نبود و آرام آرام به سبکی از زندگی تبدیل شد تا افراد راحتتر زندگی کنند.
ویژگیهای اصلی کول بیز عبارت بودند از اینکه مقامات مسئول بدون کت، بدون کراوات، با پیراهن آستینکوتاه یا سبک در محل کار خود یا جلسات رسمی حاضر شوند تا کارمندان و مجموعه زیردست آنان نیز مجاب به استفاده از این سبک کارمندی شوند.
این کمپین از بالاترین سطح دولت آغاز شد. نخستوزیر وقت ژاپن، بدون کت و کراوات در جلسات رسمی حاضر میشد تا به مدیران و کارمندان نشان دهد که تغییر الگوی مصرف انرژی باید از راس دولت و مدیران شروع شود.
امروز نیز اقدام رئیسجمهور ایران میتواند فرصتی برای آغاز یک تغییر فرهنگی مشابه باشد. در شرایطی که کشور با چالشهای جدی در حوزه انرژی و آب روبهرو است، بسیاری از راهحلها الزاماً پرهزینه و پیچیده نیستند. گاهی تغییر چند عادت ساده در محیطهای اداری میتواند نتایج قابل توجهی به همراه داشته باشد.
در این میان، روابط عمومی دستگاههای دولتی و عمومی میتوانند نقشی فراتر از اطلاعرسانی ایفا کنند. آنها قادرند به جای انتشار صرف اخبار و گزارشها، به پیشگامان یک فرهنگ جدید در محیطهای کاری تبدیل شوند؛ فرهنگی که در آن صرفهجویی با سختی و محدودیت تعریف نمیشود، بلکه با عقلانیت، مسئولیتپذیری و مشارکت جمعی معنا پیدا میکند.
شاید زمان آن رسیده باشد که روابط عمومیها، مدیران ادارات و سازمانهای دولتی، تجربه «کول بیز ایرانی» را به عنوان یک دستورکار فرهنگی در فصل گرما مورد توجه قرار دهند؛ از کاهش تشریفات غیرضروری در پوشش اداری گرفته تا ترویج الگوهای ساده و مؤثر مدیریت مصرف انرژی در ساختمانهای دولتی.
همانگونه که رئیسجمهور با یک اقدام نمادین پیام خود را منتقل کرد، وزرا نیز میتوانند پوشش جدیدی را برای خود در دستور کار قرار دهند و روابطعمومیها نیز به ترویج این فرهنگ پوششی روی آورند. همچنین دستگاههای اجرایی نیز میتوانند با گامهای کوچک اما عملی نشان دهند که مدیریت مصرف، پیش از آنکه یک شعار باشد، یک سبک زندگی و یک مسئولیت ملی است.
