توسط : مثبت نیوز – تحلیلگران غربی مات و مبهوت جامعهای شدند که موسیقی متن نبردش، بهجای مرثیهخوانی، حماسهسرایی بود. تکرار این آواها توسط تودههای مردم، پیامی صریح به اتاقهای فکر دشمن مخابره میکرد؛ ملتی که برای مقاومت خود موسیقی میسازد، شکستناپذیر است.
- قطعه «حسبیالله» چاوشی با شعری از مهدی عباسی، فضایی حماسیتر و صریحتر دارد. عباسی در این اثر، با استفاده از مفاهیم اعتقادی و پیوندزدن آنها به مسائل روز، شعری سروده است که تکیهگاهش حق در برابر باطل است.
- در کنار آثار موسیقایی، در حوزه مداحی و نغمههای آیینی نیز قطعه «بزن که خوب میزنی» با صدای مهدی رسولی، به یکی از جریانسازترین آثار دوران جنگ و مقاومت تبدیل شد. این اثر که حاصل قریحه حماسی علی مقدم است، توانست مرزهای سنتی مداحی را جابهجا کرده و با بهرهگیری از نمادهای ملی و مذهبی، شور عجیبی در میان مردم ایجاد کند.
- در کنار آثار چاوشی و مهدی رسولی، قطعهای که توانست ابعاد اعتقادی و استراتژیک این نبرد را در قالب یک مرثیه حماسی خلاصه کند، نوحه «باید برخاست» با صدای محسن محمدیپناه بود. این اثر با شعری از محمد مروستیزاده، نهتنها یک نوحه مذهبی، بلکه یک مانیفست ایستادگی در برابر نظم جهانی حاکم بر جنگهاست.
- در فهرست آثار اثرگذار و جریانساز این دوران، نمیتوان از نوحه حماسی «میدان با تو، خیابان با ما» چشمپوشی کرد. این اثر با صدای پرشور حسین طاهری و شعری از حمید رمی، بهسرعت تبدیل به شعار مشترک میان جبهه نبرد و متن جامعه شد. این قطعه توانست با ظرافتی خاص، پیوندی ناگسستنی میان رزمندگان در میدان و مردم برقرار کند.
- قطعه «ابابیل» با صدای امیر کرمانشاهی و شعر نیشدار و باصلابت ناصر دودانگه، یکی از متفاوتترین و ماندگارترین واکنشهای هنر آیینی به تقابلهای نظامی اخیر بود. این نوحه یک رجزخوانی مدرن است که باتکیهبر حافظه تاریخی ملت ایران، غرور ملی و اعتقادی را بازسازی میکند.
نکته طلایی این آثار، آشتیدادن مذهب با ملیت است.
