توسط : مثبت نیوز – مردی در این هیات جی دی ونس را همراهی میکنن که فارسی زبان و معاون مشاور امنیت ملی امریکاست.
اندی بیکر، مدافع و نظریهپرداز «اول آمریکا»، از سوی برخی به عنوان معمار واقعی آینده سیاست خارجی ایالات متحده شناخته میشود.
تنها لحظهای که باعث شده در سالهای اخیر اندی بیکر در کانون توجه قرار بگیرد، زمانی بود که جی. دی. ونس، معاون رئیس جمهور، او را به عنوان فرد مورد نظر خود در گفتوگو با حوثیها در یمن معرفی کرد.
رسانههای امریکایی از جمله پولیتیکو معتقدند در پشت صحنه، بیکر، این معاون مشاور امنیت ملی که به ندرت تصویرش منتشر میشود و بسیار منزوی است، چهره کلیدی در حلقه ونس و تفکر سیاست خارجی معاون رئیس جمهورست و حتی برخی از مهمترین تصمیمات امنیت ملی کاخ سفید – به ویژه موضع تقابلی با متحدان آمریکا در اروپا – را شکل میدهد؛ و در حالی که تعداد کمی از افراد خارج از واشنگتن و پایتختهای اروپایی با بیکر آشنا هستند، او کلید درک عناصر سیاست خارجی رئیس جمهور دونالد ترامپ است.
با ظهور ونس به عنوان کاندیدای پیشرو برای کسب نامزدی جمهوریخواهان در سال ۲۰۲۸، انتظار میرود بیکر، که خود را «واقعگرا» مینامد و نسبت به اتحادهای سنتی آمریکا و مداخله نظامی ایالات متحده در خارج از کشور بدبین است، نقش مهمتری در شکلدهی به آینده سیاست خارجی حزب جمهوریخواه ایفا کند.
بیکر مسیر پر پیچ و خمی را به سمت تالارهای قدرت طی کرد. او در یک خانواده طبقه کارگر در منطقه خلیج شمالی سانفرانسیسکو، منطقهای که به طور سنتی یقه آبی بود و پیوندهای عمیقی با جنبش کارگری و حزب دموکرات داشت، بزرگ شد. بیکر پس از اخذ مدرک لیسانس در رشته تاریخ از دانشگاه کالیفرنیا برکلی، تحصیلات تکمیلی خود را در رشته روابط بینالملل در آکسفورد به پایان رساند و در سال ۲۰۰۷ معادل مدرک کارشناسی ارشد و دکترا را دریافت کرد و پنج سال به عنوان مدرس دانشگاهی فعالیت داشت.
پایاننامه آکسفورد او – که به کتاب تبدیل شد – بر ایجاد نظم بینالمللی پس از جنگ جهانی دوم متمرکز بود و استدلال میکرد که ثبات نظم پس از جنگ به «تعهدات اجتماعی مشترک خاصی» پیرامون حاکمیت ملی و استفاده از زور متکی است.
در سال ۲۰۱۰، بیکر به عنوان افسر خدمات خارجی به وزارت امور خارجه پیوست، نقشی که به مدت ۱۳ سال در آن مشغول بود. دوران تصدی او – که شامل ماموریتهایی در افغانستان و در مقر ناتو در بروکسل بود – دیدگاه بدبینانه او نسبت به نقش آمریکا در جهان را تقویت کرد.
بیکر در سال ۲۰۲۳ وزارت امور خارجه را ترک کرد و قصد داشت کسی را پیدا کند که با دیدگاه او موافق باشد: «قدرت آمریکا در خارج از کشور هدر میرود و به نفع مردم آمریکا استفاده نمیشد؛ بنابراین او به دنبال ونس رفت.»
این یک جفت شدن طبیعی بود: ونس نیز مانند بیکر، یک محافظهکار اهل کتاب با ریشههای کارگری بود که پس از آشنایی مستقیم با میراث جنگ آمریکا علیه تروریسم – در مورد ونس، از طریق اعزام به عراق در سال ۲۰۰۵ هنگام خدمت در نیروی دریایی – موضع سیاست خارجی محتاطانهتری را اتخاذ کرد.
ونس زمانی که سناتور اوهایو بود، بیکر را به عنوان مشاور امنیت ملی منصوب کرد. بیکر در زمان کار در سنا، در شکلگیری مخالفت ونس با کمک نظامی ایالات متحده به اوکراین نقش مهمی داشت.
پیروزی ترامپ در سال ۲۰۲۴ به ونس و بیکر فرصتی داد تا دیدگاه خود را در عرصه جهانی به کار گیرند – و این دیدگاه در هیچ کجا به اندازه رویکرد دولت به جنگ اوکراین آشکار نبود.
بیکر که به زبان روسی، بلغاری و فارسی مسلط است، نقش مهمی در تلاشها برای دستیابی به توافق صلح ایفا کرده است.
