توسط : مثبت نیوز – توقف مارکتینگ صرفاً یک تصمیم مالی نیست. مارکتینگ، قلب تپنده هر سازمان است. خاموش کردن آن تنها به آژانس‌ها آسیب نمی‌زند؛ بلکه فروش کاهش می‌یابد، جریان درآمد مختل می‌شود و در نهایت، موجی از تعدیل نیرو در سازمان ایجاد می‌شود. آسیبی که دامنه‌اش به همه اعضای اکوسیستم سازمان می‌رسد، نه فقط تیم مارکتینگ.
از سوی دیگر، ترس برندها کاملاً قابل درک است. بسیاری نگران واکنش منفی بخشی از مخاطبان‌اند؛ به همین دلیل، کم‌ریسک‌ترین گزینه انتخاب می‌شود: خاموش کردن فعالیت‌های ارتباطات برند.
اما سؤال اصلی این است: آیا سکوت، تنها راه ممکن است؟ آیا نمی‌توان به جای قطع کامل ارتباط، شکل آن را تغییر داد؟ آیا برندها نمی‌توانند با درک حال‌وهوای جامعه، با لحن انسانی‌تر، همدلانه‌تر و مسئولانه‌تر حضور داشته باشند؟ حضوری که نه انکار واقعیت باشد و نه بی‌تفاوتی؛ بلکه تلاشی باشد برای حفظ ارتباط، حمایت از اکوسیستم و ادامه چرخه‌ای که اگر از کار بیفتد، بازگرداندنش بسیار پرهزینه خواهد بود.
برخی از فعالان این صنعت معتقدند مسئله اصلی «بودن یا نبودن» برندها در فضای عمومی نیست، بلکه بیشتر به «چگونگی حضور» آن‌ها برمی‌گردد. به باور این کارشناسان، برندها می‌توانند با تغییر لحن، بازنگری در پیام‌ها و فاصله گرفتن از ارتباطات صرفاً فروش‌محور نوعی حضور حداقلی اما هوشمندانه را حفظ کنند تا هم جریان ارتباطی قطع نشود و هم حساسیت‌های موجود بالا نرود.
از این زاویه، سکوت کامل بیشتر شبیه یک واکنش انفعالی در برابر شرایط بحرانی است تا یک استراتژی ارتباطی آگاهانه. واکنشی که شاید در کوتاه‌مدت ریسک را کاهش دهد، اما در میان‌مدت می‌تواند به فرسایش برند، تضعیف جایگاه بازار و آسیب دیدن زنجیره ارزش مارکتینگ منجر شود. یافته‌های این گزارش نشان می‌دهد بخش قابل توجهی از خسارت واردشده به صنعت تبلیغات نه فقط حاصل محدودیت‌های زیرساختی، بلکه نتیجه همین توقف گسترده و بدون تمایز در فعالیت‌ها بوده است.
