مثبت نیوز – گروهی از نمایندگان مجلس در بیانیهای اعلام کردهاند ساعت هشت صبح یکشنبه هفتم تیر به ساختمان بهارستان مراجعه میکنند و اگر مجلس باز نشده باشد، همانجا با مردم جلسه خواهند گرفت. تا زمان انتشار بیانیه، نام بیش از ۳۰ نماینده، از جمله حمید رسایی، محمود نبویان، مهدی کوچکزاده، کامران غضنفری، محمدتقی نقدعلی، قاسم روانبخش، بیژن نوباوه و زهره سادات لاجوردی در میان امضاکنندگان دیده میشد.
اما مهمترین بخش بیانیه نه اعتراض به تعطیلی مجلس، بلکه موضع آن درباره تفاهم ایران و آمریکاست. امضاکنندگان مدعی شدهاند این تفاهمنامه «علیالاصول رضایت مقام معظم رهبری را جلب نکرده»، اما رهبر جمهوری اسلامی با توجه به شرایط موجود اجازه امضای آن را داده است. آنان سپس نتیجه گرفتهاند که اکنون زمان ورود مجلس برای نظارت بر اجرای شروط تفاهمنامه است.
به این ترتیب، بیانیه نمایندگان را نمیتوان فقط یک اعتراض اداری به تعطیلی مجلس دانست. این متن در واقع بیانیه ورود سازمانیافته مخالفان توافق به مرحله تازهای از زمین زدن توافق است.
مجلس برای این طیف، بیش از آنکه نهادی برای نمایندگی تکثر جامعه باشد، زمانی اهمیت پیدا میکند که بتواند به ستاد سیاسی مقابله با توافق تبدیل شود. به همین دلیل، «بازگشایی مجلس» در بیانیه اخیر فقط یک مطالبه نهادی نیست؛ اسم رمز ورود مخالفان تفاهم به مرحله قانونگذاری است.
یکی از مهمترین انگیزههای اصرار این جریان بر تشکیل صحن علنی، تعیین تکلیف طرح موسوم به «اعمال مدیریت و حاکمیت ایران بر تنگه هرمز» است. اعضای هیئترئیسه مجلس پیشتر گفتهاند تصمیم دارند این طرح را در جلسه علنی به قانون تبدیل کنند. طراحان آن نیز صراحتاً از این قانون بهعنوان ابزاری برای افزایش قدرت چانهزنی ایران نام بردهاند.
اختلاف در اینجاست که تصمیم درباره باز یا بسته بودن تنگه هرمز و شیوه عبور کشتیها، در متن تفاهم ایران و آمریکا از اصلیترین موضوعات امنیتی و نظامی محسوب میشود. تبدیل یک تصمیم متغیر نظامی و دیپلماتیک به قانون الزامآور میتواند اختیار دولت، شورای عالی امنیت ملی و نیروهای مسلح را برای اجرای تفاهم محدود کند.
مخالفان توافق میتوانند با تصویب قانونی سختگیرانه، بازگشایی کامل تنگه، نحوه دریافت عوارض، مجوز عبور کشتیها یا همکاری با کشورهای میانجی را به شروطی گره بزنند که اجرای تفاهم را دشوار یا ناممکن کند.
تندروها امروز مجلس را دوست دارند، چون تصور میکنند میتوانند از آن برای متوقف کردن توافق استفاده کنند. هدف نهایی به دست گرفتن ابزاری است که میتواند دست دولت و شورای عالی امنیت ملی را ببندد. اشتباه نکنید؛ مجلس در رأس امور تندروها نیست، بلکه نخستین طرحی که پس از بازگشایی مجلس روی میز قرار میگیرد، امروز در راس امور آنهاست.

