توسط : مثبت نیوز – اسفندیار باتمانقلیچ با انتشار یادداشتی درباره وضعیت صنایع ایران، تصویری نسبتاً امیدوارکننده ارائه داد. او با استناد به شاخص «روزهای نگهداری موجودی» (DIO)، نشان داد که شرکتهای ایرانی در آغاز جنگ، بهطور میانگین حدود ۹۶ روز موجودی در اختیار داشتهاند—رقمی که به گفته او، حتی از استانداردهای اروپا و آمریکا نیز بالاتر است.
او با استناد به همین دادهها به این نتیجه رسیده که اقتصاد ایران بسیار مقاومتر از تصور رایج در برابر تحریم، فشار و محاصره است. حتی اگر تجارت خارجی بهطور گسترده مختل شود، موجودیها میتوانند در شرایط کاهش تقاضا کش بیایند یا از طریق مدیریت جنگی مصرف شوند.
اما این روایت، خیلی زود با واکنشی تند و کاملاً متفاوت مواجه شد؛ واکنشی از سوی میعاد مالکی، چهرهای که صرفاً یک تحلیلگر نیست.
ملکی در واکنش خود، با یک جمله کلیدی، تمام چارچوب تحلیل را زیر سؤال برد:
«دادهها اشتباه نیستند؛ اما تفسیر کاملاً در جهت اشتباه حرکت میکند.»
از نگاه او، انبارهای پر در صنایعی مانند سیمان، کاشی، فلزات و ماشینآلات—که در برخی موارد به بیش از ۱۷۰ یا حتی ۲۲۰ روز موجودی رسیدهاند—نه نشانه آمادگی، بلکه نتیجه رکود عمیق در بخش ساختوساز هستند.
اما سطر بعدی واکنش دیگر رنگ و بوی تحلیل ندارد بلکه نقشه راهی برای ادامه جنگ توسط آمریکاست.
محصولات نفتی با حدود ۲۰ روز، دارو با ۷۶ روز و اقلام مصرفی با ارقام پایینتر—اینها به گفته مالکی، بخشهایی هستند که واقعاً برای «تابآوری» اهمیت دارند؛ و دقیقاً همینجا است که بهزعم او، اقتصاد ایران شکننده است.
ملکی سال گذشته به جمع کارشناسان بنیاد دفاع از دموکراسیها پیوست. FDD در پیوست توضیحات درباره میعاد ملکی نوشته او «پیشتر بهعنوان استراتژیست ارشد تحریمهای آمریکا و از چهرههای حوزه امنیت ملی فعالیت داشته و بهعنوان یکی از طراحان و مجریان برخی از مهمترین کارزارهای تحریمی در وزارت خزانهداری ایالات متحده شناخته میشود.»
بر اساس توضیحات این بنیاد، ملکی در مقام معاون دفتر «هدفگذاری جهانی» در اداره کنترل داراییهای خارجی (OFAC) وزارت خزانهداری، بر اجرای تحریمهای مالی و تحقیقات مرتبط در بیش از ۳۵ برنامه تحریمی علیه ایران نظارت داشته و با بهرهگیری از اختیارات اجرایی و قانونی، در مقابله با تهدیدات علیه امنیت آمریکا و جهان نقش ایفا کرده است.
در بخشی از بیوگرافی ملکی آمده: «او نقش محوری در پیشبرد کارزارهای تحریمی علیه جمهوری اسلامی ایران و شبکه گسترده گروههای نیابتی آن—حزبالله، حماس، شبهنظامیان شیعه عراقی و حوثیها—داشته است. اقدامات او در مختل کردن جریانهای مالی مرتبط با این بازیگران، تضعیف عملیاتهای تروریستی و شبهنظامی و همچنین تقویت سلامت نظام مالی جهانی مؤثر بوده است.»
پیش از این، او بهعنوان دستیار مدیر در حوزه مقابله با تروریسم، منع اشاعه و تحریمهای خاورمیانه در OFAC فعالیت میکرد و راهبردهای اجرایی علیه تأمین مالی تروریسم، شبکههای اشاعه، فساد و نقض حقوق بشر را هدایت میکرد. همچنین بهعنوان رئیس و هماهنگکننده ارشد تحریمها برای ایران و خاورمیانه، نماینده وزارت خزانهداری در مجامع چندجانبه مرتبط با مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم بود و در شورای امنیت ملی، هماهنگی اولویتهای سیاستی را بر عهده داشت.
ملکی کهنهسرباز نیروی هوایی آمریکا است. او دارای مدرک کارشناسی ارشد روابط بینالملل از دانشگاه فلوریدای جنوبی است و در حال حاضر در حوزه تحریمها، تطبیق مقررات و ریسک جرایم مالی مشاوره میدهد و به نهادها و مشتریان در مواجهه با محیطهای پیچیده مقرراتی کمک میکند.
در این چارچوب، تأکید ملکی بر «کمبودهای حیاتی» صرفاً یک تحلیل اقتصادی نیست؛ بلکه شناسایی نقاطی است که میتوانند بیشترین فشار را در کوتاهترین زمان ایجاد کنند.
به بیان دیگر، اگر روایت باتمانقلیچ بر آنچه ایران «دارد» تمرکز دارد، روایت ملکی بر آنچه ایران «ندارد» متمرکز است—و دقیقاً همین تفاوت، دو نتیجه کاملاً متفاوت تولید میکند.
میعاد ملکی، مرد پشت پرده استراتژی تحریمهای آمریکا علیه ایران به ویژه در دوره اول ریاست جمهوری ترامپ است. این سمتی است که شبکه ضد ایرانی ایران اینترنشنال یک سال پیش در زمان پخش مصاحبه اختصاصی خود با ملکی، به او اعطا کرده است.
همین چهره امروز در ادامه جنگ و محاصره دریایی ایران نقش محوری بازی کرده است.
ملکی در یادداشتی در فارن افرز با عنوان «تنگه هرمز بیشتر نقطه ضعف ایران است تا یک سلاح» نوشته «ایران بزرگترین واردکننده غلات در منطقه است و حدود ۱۴ میلیون تن از واردات سالانه غلات به این کشور اختصاص دارد—تماماً وابسته به مسیر دریایی و تنگه هرمز. با بستهشدن تنگه، ارسال غلات به بندر امام تقریباً متوقف شد و بندر چابهار نیز توان جبران این ظرفیت را ندارد.»
«ایران تلاش کرده نشان دهد که اهرم قدرتمندی در اختیار دارد، اما این بیشتر یک نمایش تاکتیکی است تا قدرت واقعی. تنگه هرمز در واقع شریان حیاتی ایران است، نه ابزار تهدید دیگران.»
ملکی در پایان گفته «محاصره میتواند ادامه مقاومت را از نظر اقتصادی غیرممکن کند. تنگه هرمز احتمالاً به جای یک سلاح پنهان، به پاشنه آشیل ایران تبدیل خواهد شد.»
