توسط : مثبت نیوز – تاریخ پرونده هستهای ایران نشان میدهد جمهوری اسلامی بارها اصل مبادله، انتقال یا کاهش ذخایر اورانیوم غنیشده را پذیرفته است. مهمترین نقطه این توافق زمانی است که سعید جلیلی با انتقال ۱۲۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنی شده به خارج از کشور موافقت کرد.
همین جریان سیاسی تندرو که امروز در خیابان علیه توافق و مذاکره لشکرکشی کرده اند، در گذشته نه تنها با خروج اورانیوم غنیشده مخالفتی نداشتند، بلکه خودشان پای توافقی را امضا کردند که بر اساس آن بخش عمده ذخایر اورانیوم ایران از کشور خارج میشد.
اردیبهشت ۱۳۸۹؛ ایران زیر فشار تحریمهای بینالمللی قرار داشت و پرونده هستهای کشور در شورای امنیت سازمان ملل دنبال میشد. در آن زمان سعید جلیلی دبیر شورای عالی امنیت ملی و مسئول مستقیم مذاکرات هستهای بود.
در اجلاس سهجانبه تهران با حضور محمود احمدینژاد، رجب طیب اردوغان و لولا داسیلوا، ایران با طرحی موافقت کرد که براساس آن ۱۲۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنیشده خود را به ترکیه منتقل میکرد. این اورانیوم قرار بود به امانت در خاک ترکیه نگهداری شود و در مقابل، ایران سوخت مورد نیاز رآکتور تحقیقاتی تهران را دریافت کند.
آن زمان رامین مهمانپرست، سخنگوی وزارت خارجه، رسماً اعلام کرد که ایران با خروج بخش عمده ذخایر خود موافقت کرده و ظرف یک هفته نامه این توافق به آژانس بینالمللی انرژی اتمی ارسال خواهد شد.
سعید جلیلی نه تنها مخالف این طرح نبود، بلکه به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی، هدایت مذاکراتی را برعهده داشت که نتیجه آن پذیرش اصل انتقال اورانیوم غنیشده به خارج از کشور بود.
البته توافق تهران هیچگاه به مرحله اجرا نرسید، اما یک واقعیت تاریخی را ثبت کرد؛ اینکه جمهوری اسلامی در دوره جلیلی، اصل خروج اورانیوم غنیشده را پذیرفته بود.
