توسط : مثبت نیوز – در قاب بالا، دیگر مهم نیست چه کسی مدافع میانی است، چه کسی مدافع چپ یا چه کسی کاپیتان. همه فقط یک مأموریت داشتند: نگذارند توپ از خط عبور کند. چند ثانیهای که شاید از بیرون آشفته و بینظم به نظر میرسید، اما برای هر فوتبالدوستی معنای روشنی داشت؛ لحظهای که غریزه بقا جای همه نقشههای تاکتیکی را میگیرد.
شباهت این صحنه با تصویر ماندگار ورزشگاه کازان آنقدر زیاد بود که خیلیها بلافاصله یاد همان عکس تاریخی افتادند. تفاوت فقط در چهرهها بود. آن روز پژمان منتظری، احسان حاجصفی، رامین رضاییان و بیرانوند برابر اسپانیا ایستاده بودند و امروز نعمتی، کنعانی، شجاع و دوباره بیرانوند مقابل بلژیک.
شاید این، زیباترین ویژگی فوتبال ایران در سالهای اخیر باشد؛ اینکه نسلها عوض میشوند، ترکیبها تغییر میکنند، اما یک خصلت همچنان پابرجاست: مقاومت جمعی.
تیم ملی ایران شاید همیشه مالک توپ نباشد، شاید همیشه ستارههای گرانقیمت نداشته باشد، اما وقتی لحظه دفاع از دروازه فرا میرسد، همه چیز رنگ دیگری میگیرد. آنجا دیگر یازده بازیکن نیستند؛ یک دیوارند.
و شاید به همین دلیل است که تیتر این مطلب هنوز هم زنده مانده؛ چون بعضی تصاویر فقط یک صحنه فوتبالی نیستند، بلکه تعریف سادهای از رفاقت، اعتماد و جنگیدن برای یکدیگرند.
