توسط : مثبت نیوز – حمید رسایی، نماینده تندروی مجلس و از چهرههای نزدیک به پشم(پایداری-شریان-مصاف)، در کانال تلگرامی خود پستی منتشر کرد که بلافاصله واکنشهای گستردهای در پی داشت. او با تیتر «چه کسانی شایسته جایگاه رهبریاند؟» آیهای از سوره هود را منتشر کرد؛ همان آیهای که خداوند به حضرت نوح میگوید پسرش «از اهل نجات نیست»، چون «عمل غیرصالح» انجام داده است.
رسایی در توضیح این آیه نوشت: «معیار اهل بودن، فقط نسبت فیزیکی نیست، بلکه ایمان و عمل صالح است.»
در ظاهر، این فقط یک اشاره تاریخی بود؛ اما در عمل کنایهای مستقیم به حلقههای پیرامونی قدرت و حتی بخشی از ساختار رهبری تعبیر شد. همین مسئله باعث شد بار دیگر بحث قدیمی درباره «عبور تندروهای سنتی از رهبری» زنده شود؛ بحثی که سالهاست در لایههای زیرین سیاست ایران جریان دارد، اما کمتر بهصراحت درباره آن صحبت شده است.
بی توجهی جلیلی به اصرار سپاه قدس و توصیه رهبری، ماندن در انتخابات بود.
عدول این جریان از دستوری که به نظر میرسید از راس حاکمیت آمده پرده مهمی از پروژه عبور از رهبری را برملا کرد.
شاید صریحترین اعتراف به این تغییر را امیرحسین ثابتی انجام داد.
او سال ۱۴۰۳ درباره پروژه «دولت سایه» سعید جلیلی گفت: «دولت سایهای که جلیلی از آن سخن میگوید، فقط دولت سایه برای قوه مجریه نیست؛ بلکه دولت سایه برای کل حاکمیت است.»
همین جمله، کل ماجرا را توضیح میدهد.
در سالهای اخیر تقریباً هرجا تصمیمی در سطح کلان نظام برای کاهش تنش خارجی یا مدیریت بحران اقتصادی گرفته شده، جریان نزدیک به پایداری در نقطه مقابل قرار گرفته است.
نکته مهم اینجاست که بسیاری از این سیاستها بدون هماهنگی عالیترین سطوح حاکمیت اساساً قابل اجرا نیستند. اما پشم(پایداری-شریان-مصاف) همچنان آنها را «انحراف» یا «عدول از اصول انقلاب» توصیف میکند. گفتمان مرکزی این جریان امروز مخالفت با مذاکره، توافق و پایان جنگ است. سیاستهایی که مستقیما در راس حاکمیت و رهبری جدید اتخاذ میشوند.
به همین دلیل است که منتقدان میگویند این جریان، در عمل وارد فاز «نقد درونگفتمانی رهبری» شده است.
تشبیه پشم(پایداری-شریان-مصاف) به خوارج، سالهاست در فضای سیاسی ایران مطرح میشود؛ اما امروز این تعبیر بیش از هر زمان دیگری جدی به نظر میرسد.
