مثبت نیوز – ماجراهای چهار تراستی همچنان ادامه دارد و آنها در حال قربانی گرفتن هستند.
در دوران وزارت پاکنژاد کارگروه مقابله با تحریم نفتی که توانسته بود پس از کمپین فشار حداکثری ترامپ در سال 97، نفت ایران را به فروش برساند، کنار گذاشته شد. در این دوره، در شرکت ملی نفت و معاونت امور بینالملل این شرکت، شرکت نیکو و… افرادی مسئولیت گرفتند که با تصمیمات شائبهبرانگیزشان، ضربات سنگینی را به اقتصاد کشور زدند.
مهرماه سال 1404 تا اسفندماه، با یک قرارداد فروش بلندمدت برای فروش محصولات از مخازن پوششی کشور چین حدود 90 میلیون بشکه نفت به ارزش 5 میلیارد و 950 میلیون دلار به «ح. آ» که یک صراف بود، تحویل داده شده است. از این مبلغ، «ح. آ» نزدیک به 2 میلیارد دلار به شرکت ملی نفت بدهکار است و با وجود گذشت 6 ماه از تحویل آخرین محموله، وی هنوز این مبلغ را تسویه نکرده است. این تراستی به بهانه تحریم و افشای اطلاعات، از اطلاعرسانی درباره وضعیت محمولههایی که طبق اسناد همچنان تحت مالکیت شرکت ملی نفت قرار دارند، خودداری کرده است.
تحویل نفت به «ح.آ» و افراد دیگر و عدم بازگشت ارز حاصل از آن، در وقایع دیماه سال گذشته بسیار مؤثر بود تا جایی که بسیاری از تحلیلگران و کارشناسان اقتصادی معتقدند آنچه در دیماه سال گذشته رخ داد، «کودتای تراستیها» علیه جمهوری اسلامی ایران بود.
اخیرا برخی از کانالهای تلگرامی مانند عصر خبر، افق ایران، اخبار اقتصاد ایران و… گزارشی ویدئویی منتشر کرده و از علی اکبر پورابراهیمی مدیرعامل شرکت بازرگانی نفت ایران (نیکو) نام بردند که قرارداد ایران با هفت پالایشگاه چینی را لغو کرده است. بنابراین گزارش این کانالهای تلگرامی گویا پای آن چهار تراستی معروف در میان است.
این درحالی است که ایران به فروش نفت شدیدا محتاج است. نمایندگان مجلس نیز با طرح سوال از وزیر نفت خواستار پاسخگویی وی درباره عملکرد مدیریت شرکت نیکو در لغو این قراردادها شدهاند.
روزنامهی همشهری مدتی پیش از علی بایندریان، روحالله رضوی، محمدهادی مؤمنین و حسین شمخانی به عنوان چهار تراستی بزرگ نام برد و نحوه ساز و کار انتخاب این چهار تریدر را مورد پرسش قرار داده بود.

