توسط : مثبت نیوز – در جریان عملیات هوایی یازدهم اسفند 1404، دو فروند بمبافکن سوخو-۲۴ نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران از پایگاه هوایی شهید دوران شیراز به پرواز درآمدند تا در پاسخ به حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی، پایگاه هوایی العدید قطر را هدف قرار دهند. این عملیات در شرایطی انجام شد که جنگندههای ایرانی باید از میان شبکهای از سامانههای شناسایی، رادارها و پدافند هوایی دشمن عبور میکردند و خود را به مهمترین پایگاه نظامی آمریکا در منطقه میرساندند.
سوخوهای ایرانی پس از عبور از لایههای دفاعی دشمن، مأموریت خود را با موفقیت انجام دادند و مواضع تعیینشده در پایگاه العدید را بمباران کردند و خسارات قابلتوجهی به این پایگاه وارد کردند که بعدها تصاویرش از لایههای سانسور دشمن درز کرد و منتشر شد. اما سختترین بخش این مأموریت، مسیر بازگشت بود. جنگندهها هنگام خروج از منطقه عملیات و بر فراز خلیجفارس، هدف سامانههای پدافندی دشمن قرار گرفتند. از همان زمان، ارتباط با خدمه این دو جنگنده قطع شد و هیچکس از سرنوشت چهار خلبان حاضر در این جنگندهها خبری نداشت.
پس از ماهها جستوجو و بررسی، با انجام آزمایشهای تخصصی و تطبیق DNA، شهادت امیر سرتیپ دوم خلبان «مجید کاظمی»، یکی از خلبانان سوخو-۲۴، به طور رسمی تأیید شد و روز گذشته پیکر پاکش به کشور بازگشت. درعینحال، وضعیت سه خلبان دیگر حاضر در این عملیات همچنان مشخص نشده است و روند بررسیها و تلاش برای تعیین سرنوشت آنان ادامه دارد.
در این زمینه عملیات خلبانان اف-5های ارتش هم اعجابانگیز است. آنها روایت کردهاند که از همان ساعات ابتدایی آغاز جنگ، داوطلب انجام یک عملیات شدند؛ عملیاتی که هدف آن حمله به «کمپ بوهرینگ» یکی از مهمترین مراکز استقرار نیروها و بالگردهای ارتش آمریکا در کویت بود. به گفته آنها، سه خلبان با جنگندههای اف-۵ مأموریت را پذیرفتند و از ابتدا با این ذهنیت پرواز کردند که «ممکن است بازگشتی در کار نباشد.»
یکی از عجیبترین بخشهای روایت آنها در گفتوگو با تلویزیون، نحوه نزدیکشدن به هدف است. فرمانده عملیات میگوید برای فرار از سامانههای پدافندی، آواکس و جنگندههای رهگیر، هواپیماها در ارتفاعی بیسابقه پرواز کردند؛ به طوری که «استاندارد پرواز برای آموزش ۵۰۰ پایی هستش ولی ما زیر ۵۰ پا بودیم.» او توضیح میدهد که گاهی حتی از زیر خطوط انتقال برق عبور میکردند و هنگام عبور از آبهای منطقه، «از بین دو تا کشتی عبور کردیم؛ عرشهشون از ما بالاتر بود.»
خلبانان میگویند پس از ورود به کویت، با وجود قرارداشتن پالایشگاهها و نیروگاهها در مسیر، تنها هدف تعیینشده را دنبال کردند و با رسیدن به کمپ بوهرینگ، بمباران را آغاز کردند. هواپیماهای اف-5 مجهز به تجهیزات پیشرفته نیستند و به دلیل استفاده از بمبهای سقوط آزاد، باید دقیقاً روی هدف قرار میگرفتند برای همین حملات دورایستا به هدف امکانپذیر نیست: «ما دقیقاً تو اون کشور هدف میریم، دشمن رو میبینیم، بمباران میکنیم.»
آنها شدت انفجارها را فراتر از انتظار توصیف میکنند. فرمانده میگوید: «هلیکوپترها از زمین اومدن بالا و منفجر شدن.» خلبان کابین عقب نیز روایت میکند: «تاپ انفجارها رو من بالای سر خودمون میدیدم.» به گفته آنها، حجم آتشسوزی به حدی بود که «حجم آتش از ارتفاع هواپیما بالاتر بود» و تعداد نقاط در حال سوختن از تعداد بمبهای رهاشده بیشتر به نظر میرسید.
آشفتگی سامانههای پدافندی دشمن بخش دیگری از هدف خلبانان ارتش را شامل میشد: «در جریان رهگیری، موشکهای پاتریوت بهاشتباه جنگندههای خودی را هدف قرار دادند.»
