مثبت نیوز – در سالهای اخیر همزمان با تغییر نیازهای آموزشی و گسترش شیوههای متنوع یادگیری، الگوهای جدیدی از تحصیل نیز در کشور شکل گرفته است؛ الگوهایی که در آن، گاه آموزش دانشآموز در محلی غیر از مدرسه انجام میشود و مدرسه تنها مسئولیت ثبتنام، تشکیل پرونده، ثبت نمرات و صدور مدرک تحصیلی را بر عهده دارد.
در کنار این روند، برخی مراکز آموزشی نیز با ارائه برنامههایی متفاوت از مدارس رسمی، گروهی از خانوادهها را به خود جذب کردهاند؛ مراکزی که اگرچه مجوز رسمی آموزش و پرورش برای صدور مدرک ندارند، اما دانشآموزان آنها از طریق همکاری با مدارس دولتی یا غیرانتفاعی دارای مجوز، مدارک تحصیلی خود را دریافت میکنند.
پدیده ثبتنام صوری دانشآموزان موضوع تازهای نیست و سالهاست در برخی مدارس مشاهده میشود.
اولویت برخی مدارس، ثبتنام دانشآموز و دریافت شهریه است و حضور مستمر در کلاسها اهمیت کمتری پیدا میکند.
در کنار این روند، برخی مراکز آموزشی نیز فعالیت میکنند که از نظر برنامههای آموزشی، فضای فرهنگی و شیوه اداره، تفاوت قابل توجهی با مدارس رسمی دارند.
بسیاری از خانوادههایی که فرزندان خود را به این مراکز میفرستند، از طبقات مرفه جامعه هستند.
این مراکز برای پاسخ به مطالبات خانوادهها، برنامههایی مانند آموزش چند زبان خارجی، موسیقی، هنر و دورههای بینالمللی را در اولویت قرار دادهاند و بیشتر مورد استقبال خانوادههایی قرار میگیرند که از ابتدا برای ادامه تحصیل فرزندانشان در خارج از کشور برنامهریزی کردهاند.
بسیاری از این مراکز مجوز رسمی آموزش و پرورش برای صدور مدرک ندارند و به همین دلیل ناچارند برای طی شدن فرآیند قانونی، با مدارس دارای مجوز همکاری کنند.
به عبارت دیگر، آموزش روزمره در این مراکز انجام میشود اما فرآیند رسمی ارزشیابی و صدور مدرک از طریق مدارس دارای مجوز صورت میگیرد.
افزایش تقاضا برای مسیرهای آموزشی جایگزین، صرفاً نتیجه فعالیت چند مرکز آموزشی نیست، بلکه بازتاب تغییر انتظارات خانوادهها از نظام آموزشی است.

