توسط : مثبت نیوز – رد مرئی موشکهای بالستیک تنها یک جلوه بصری ساده در آسمان نیست؛ بلکه «امضای شیمیایی و آیرودینامیکی» پیچیدهای است که نوع پیشران، مرحله پرواز و حتی فناوری بهکاررفته در موشک را آشکار میسازد و میتواند سرنخهای ارزشمندی برای تحلیلگران نظامی فراهم کند.
پدیده حرکتهای غیرخطی، نوسانی و به اصطلاح «کجومعوج» در موشکها، یکی از پیچیدهترین مباحث در مهندسی هوافضا و استراتژیهای نظامی مدرن است.
این رفتار که در نگاه ناظران زمینی به صورت زیگزاگ، مارپیچ یا انحرافات ناگهانی دیده میشود، نشاندهنده برآیند تعاملات دقیق میان سیستمهای هدایت پیشرفته، آیرودینامیک غیرخطی و مکانیک کوپلینگ احتراق است.
موشک خیبرشکن از یک سرجنگی با طراحی سه-مخروطی استفاده میکند که پایداری آیرودینامیکی بالایی در سرعتهای بالا فراهم میکند، اما همزمان دارای بالکهای کوچکی است که به آن اجازه میدهد در فاز نهایی (Terminal Phase) مانورهای تندی انجام دهد. این مانورها که به صورت «زیگزاگ» توصیف شدهاند، با هدف خنثی کردن دقت سیستمهای رهگیر انجام میشوند.
موشک فتاح-1 و فتاح-2 گام را فراتر نهاده و از پیشرانههای کروی سوخت جامد با نازلهای متحرک در داخل سرجنگی استفاده میکنند. این ویژگی به سرجنگی اجازه میدهد حتی در خارج از جو (جایی که بالهها کارایی ندارند) با استفاده از کنترل بردار رانش (TVC)، مسیر خود را تغییر دهد. این تغییرات مسیر در فاز میانی و نهایی، باعث میشود که مسیر پروازی موشک از یک منحنی ساده به یک مسیر پیچیده و «کجومعوج» تبدیل شود که زمان واکنش پدافند را به ثانیههای پایانی محدود میکند.
