توسط : مثبت نیوز – این روزها نمایش خانگی به یکی از تأثیرگذارترین بسترهای روایت داستان در ایران تبدیل شده و سه سریال «بد نام»، «بی عاطفه» و «گل سنگ» همزمان با استقبال گسترده مخاطبان، در حال پخش هستند.
اما آنچه در این میان به عنوان یک الگوی نگرانکننده و تکرارشونده خودنمایی میکند، نه موضوع داستانی یا بازیگری این آثار، بلکه تصویر مشخص و یکسانی است که از «مرد ایرانی» ترسیم میشود.
در سریال «بد نام»، عماد با بازی امیر آقایی ، که به طرز عجیبی در اکثر آثارش همین نقش را تکرار میکند، مردی است با وجود داشتن خانواده و فرزند، صاحب یک همسر صیغهای مخفی است.
جالب آنکه در همین سریال یک حاجی بازاری به اسم حاج ابراهیم با بازی حسن پورشیرازی میخواهد از زن صیغه ای همکارش بدون اینکه از این ماجرا خبر داشته باشد به عنوان «تضمین قرارداد» استفاده کند و به زور میخواهد با او رابطه بر قرار کند، یعنی جایگاه انسانی زن تا پای یک وثیقه مالی از دید مردان این سریال تنزل پیدا کرده است.
در سریال «گل سنگ» نیز مرد اصلی خانواده با اصرار خانهای را میخرد و بعد معلوم میشود آن خانه متعلق به زنی روسپی به اسم فریبا بوده که قبلابا او آشنایی و رابطه داشته است؛ حتی در یکی از سکانس ها در حالت مستی ادعا میکند با صد تا از این فریباها رابطه داشته است. فاش شدن این راز، همسرش را تا مرز طلاق پیش میبرد.
اما گُل سر سبد این ماجرا کامران با بازی رضا کیانیان در سریال «بی عاطفه» است. او همزمان یک زن رسمی دارد، یک زن صیغهای مخفی با بازی مریلا زارعی و یک بچه را به سرپرستی گرفته که احتمالاً در انتهای سریال معلوم میشود فرزند خودش از یکی از همان زن صیغهای است.
جالبتر اینکه وقتی سریال فلش بک میزند، باز هم کامران در حال صیغه کردن دیده میشود؛ خدا را شکر که این سریال فلش فوروارد ندارد وگرنه معلوم نبود چند زن دیگر را هم به عنوان همسر میگرفت. تنها شخصیت مرد به ظاهر بیحاشیه این قصه، بهرام است، همان رفیق پیر کامران که انگار در جوانی او هم چشمش به دنبال معشوقه رفیقش بوده(تا قسمت دهم سریال).
پس عملاً همه مردهای محوری این سه سریال بدون استثنا یا زنبارهاند، یا گذشته جنسی پنهانی دارند، یا در حال مدیریت چند رابطه همزمان هستند!
