توسط : مثبت نیوز – اگر بخواهیم در تبیین حماسه مردمی اخیر و حضور باشکوه آحاد ملت در عرصههای دفاع از نظام، پرده از حقیقتی بنیادین برداریم، بدون شک این حقیقت، اثرگذاری نقش زنان در معماری اجتماعی همبستگی است.
ما میتوانیم این حضور معنادار را در چارچوبی نظری تحت عنوان نیروی زنانه پیشران در بسیج اجتماعی-خانوادگی صورتبندی کنیم. این تعبیر بدان معناست که زن در شرایط بحرانی، صرفاً حاضر نمیشود، بلکه خود این حضور، به مثابهی پلی استراتژیک میان خیابان (میدان و اظهار ارادهی سیاسی) و خانه (سنگر تدارک روح، امید و استقامت) عمل میکند.
ماندگارترین کنش زنان ایرانی در حماسه، روایتگری و تاریخنگاری شفاهی است. زنان و مادران ما با انتقال معنای مقاومت به نسل بعد، آن را از یک امر مقطعی زمانی، به بخشی از هویت تمدنی بدل کردهاند.
اثرگذاری زنان را باید در میزان تبدیل جمعیت نگران به جامعهی مقاوم و صاحب باور جستوجو کرد؛
زن ایرانی در حماسه اخیر نشان داد که تضادهای موهومی که برخی تفکرات در تقابل خانه و خیابان میسازند، ساختگی است. در حقیقت، هر چه حضور در خانواده عمیقتر باشد، کنشگری در خیابان هدفمندتر، منسجمتر و پایدارتر است. حماسهی مردمی اسفندماه، تجلی این واقعیت بود که «خانه» قلعهای است که مقاومت خیابانی از آن تأمین تسلیحات عاطفی و ارادهی استوار میکند؛ و این کلید تداوم و پیروزی نظام در کشاکش بحرانهای بزرگ تمدنی است. این نقش، هم برای حال حاضر حیاتی است و هم پیریز شکوه آیندهی این سرزمین.
