توسط : مثبت نیوز – پس از تغییرات جدید در دبیری شورای عالی امنیت ملی، پایان کار محمدباقر ذوالقدر و منصوب شدن محسن رضایی به این سمت، طیف خاصی از جریان اصولگرا — بهویژه جریان هوادار سعید جلیلی — تلاش گستردهای را آغاز کردهاند تا این جابهجایی و استعفا را یک «برکناری معنیدار و تنبیهی» تصویر کنند. در روایتسازی این جریان، سناریویی سنجیده و خطدهیشده ترسیم میشود که بر اساس آن، ذوالقدر به دلیل نقشآفرینی در تصویب «تفاهم ایران و آمریکا» در شورا، مغضوب واقع شده و از سمت خود کنار گذاشته شده است.
اگر فرضیه «برکناری به علت تقصیر یا تمرد» درست بود، چطور ممکن است ذوالقدر بلافاصله بعد از برکناری، به عنوان «مشاور رهبر انقلاب» منصوب شود؟
اگر این استدلال درست بود و تصویب تفاهم خطایی خلاف نظر رهبری تلقی میشد، باید بقیه اعضای شعام نیز برکنار میشدند؛ چرا که همگی بهجز یک نفر — که قطعاً سعید جلیلی بوده است — به تفاهم رای مثبت دادند. این در حالی است که احمد وحیدی، یکی دیگر از اعضای شعام که به تفاهم رای مثبت داده بود، در همین بازه زمانی تغییر در دبیری شعام، نه تنها برکنار نشد بلکه حکم رسمی فرماندهی کل سپاه پاسداران را دریافت کرد.
