مثبت نیوز – در صورت واقعی شدن چنین سناریویی، ریسکهای اقتصادی امارات شامل اختلال در بندر فجیره و حملات مستقیم احتمالی است.
گزارش «S&P Global» (۳ مارس ۲۰۲۶) نشان میدهد ۶۵-۶۸ درصد صادرات امارات از هرمز عبور میکند. خط لوله حبشان-فجیره (۱٫۵-۱٫۸ میلیون بشکه) فعال خواهد شد، اما در صورت حملات ایران به ابوظبی و دبی، منطقه با زیانی تا ۵۰ میلیارد دلاری مواجه میشود. از بعد اقتصادی نیز، تورم و اختلال گردشگری افزایش مییابد. اما وابستگی به پایگاههای آمریکایی ریسک را بالا میبرد. گزارش «آتلانتیک کانسیل» تأکید دارد امارات «نزدیکتر به موضع آمریکا» است اما به شدت آسیبپذیر خواهد بود.
از زاویه ای دیگر پیامدهای کلی شامل زیان ۵۰ میلیارد دلاری برای منطقه (گزارش آناتولی) و افزایش شدید قیمت جهانی نفت است. گزارش «CRS» هشدار داده است که بستن هرمز میتواند ۲۰ درصد تجارت را مختل کند. از بعد اقتصادی، تورم و کاهش سرمایهگذاری پیشبینی میشود. از این رو فرصتی برای دیپلماسی با چین و گروه بریکس ایجاد میشود و ریسکهای منطقهای بر هر فرصت احتمالی غالب است.
در یک سطح تحلیل، عربستان و امارات منافع ملی خود را در حفظ صادرات اولویت میدهند و لولههای جایگزین را فعال کردهاند. از منظری دیگر، حمله احتمالی به خارک میتواند تعادل منطقه را برهم زند و ریسک زنجیرهای ایجاد کند. گزارش «بروکینگز» نشان میدهد این چرخش، وابستگی به آمریکا را افزایش میدهد اما همزمان فرصتهایی در چارچوب بریکس ایجاد میکند. از این رو در سناریوی حمله به خارک، تهدید بستن هرمز بیش از هر زمانی ریسک اقتصادی عربستان (۸۰ درصد صادرات) و امارات (۶۵-۶۸ درصد) را به شدت افزایش میدهد.

